ගෑණුන්ගෙන් ප්‍රවේශම් වෙනු!!

මේක අපේ ගෙදර ඇත්තො මූණ දීපු සිද්ධියක්. ගිය සතියේ දවසක මම ගෙදර හිටියෙ නැති වෙලාවක තමයි මේක වෙලා තියෙන්නෙ. අපේ ගෙදරට ඇවිත් තියෙනවා හොඳ මහත දෙහෙත ඇති ගෑණු පරාණ දෙකක්.ඇවිත් අපේ අම්මට කියල තියෙනවා ඒ ගොල්ලො වතුර නිසා උන් හිටි තැන් නැතිවෙලා ඉන්නෙ ඒ නිසා අඳින්න පුළුවන් පරණ ඇඳුම් තියෙනවනම් දෙන්න කියල. අපේ අම්මගෙ හිත පොඩ්ඩක් ඇත්තම් උණුවෙනවනෙ.ඇරත් මේ දවස් වල ගංවතුරෙන් වෙච්ච හානියෙ හැටියට ඉතින් එහෙම දෙයක් කිව්වම පිළිගන්න අමාරුවකුත් නැති නිසා අම්මා ඇඳුම් ටිකක් දෙන්න කියලා ගෙට ගියාලු. මේ අතර මේ කට්ටියට අර සයිස් එකේම තව ගෑණු දෙන්නෙක් එකතු උනාලු. දැන් මෙයාල සැරින් සැරේ අලුත් ඉල්ලීම් වගේකුත් එකතු කරනවලු, "කන්න දෙයක් දෙන්න", "සල්ලි කීයක් හරි දෙන්න" ආදී විදිහට.මේ අතරෙ තාත්ත මේ වැඩේ බලාගෙන ඉඳලා ළඟට ඇවිත් අර කට්ටියගෙන් ඉන්න තැන ඇහුවලු. ඒ පාර මෙයාලා පන්සලක නමක් කියලා. ඊ ළඟට තාත්ත ඇහුවලු මොන හේතුව නිසාද පන්සලට ආවෙ කියලා. මෙයාලා සුපුරුදු උත්තරේ දීල තියෙනවා "වතුර නිසා" කියල. තාත්තා ආයිම ඇහුවලු මොන වතුරද කියල.ඒ ගමන එක්කෙනෙක් කිව්වලු "මූදු වතුර" කියලා. ඒ එක්කම අනිත් එක්කෙනා "ගං වතුර" කිව්වලු. (අපේ තාත්තා එක පාරටම පුටුවෙන් නැඟිට්ට විදියට ගෑණු දෙන්නා තුන්දෙනා බයවෙන්න ඇත්තෙ කොහොමද කියල හිතාගන්න පුළුවන් ඉතින් තාත්තව දැකලා තියෙන අයට තමයි.) ඊට

.පස්සේ මෙතන නායිකාව වගෙ හිටපු කෙනගෙ සංඥාවට අනිත් අයත් නැඟිටලා පිටවෙලා ගිහින්.

හැබැයි ලස්සන වැඩේ කියන්නේ මෙයාලගෙ යාචක කම ආගිය අතක් නෑලු.ගේට්ටුවෙන් පිටවෙනකොටම ඒකත් ගිහිල්ලා.

පස්සේ ආරංචි වෙච්ච විදියට මෙයාලා එක්තරා කොල්ල කල්ලියක්.හදිසියේ හරි අම්මා විතරක් තනියම හිටිය නම් මෙයාල ගේ සුද්ද කරනවා. මේ සිද්ධිය අපේ තාත්තා තව කෙනෙක් එක්ක කිව්වම ඒ මනුස්සයා තවත් මාර කතාවක් තමයි කියලා තියෙන්නෙ. ඒක ඊළඟ දවසේ කියන්නම් කො.

මගෙ කවිය

ළා හිරුගෙ රන් කිරණ

නිල් ගොයම් දළු සිඹින

විටදි ඉපදෙයි එතන මගෙ කවිය - මගෙ කවිය

සුමුදු පෙණ කැටි ඉසෙන

නිල් සයුර වෙරළ මත

හැපෙන විට පැන නඟින මගෙ කවිය - මගෙ කවිය

පුදබිමක හද බැතින

වැඳ වැටෙන බැති සිතක

ළඟ රැදේ හැම විටක මගෙ කවිය - මගෙ කවිය

කම්හලක වැඩ බිමක

ගත සවිය පුද කරන

දිරිය සිතකට පුදමි මගෙ කවිය- මගෙ කවිය

මම සහ මම

බ්ලොග් අඩවිය පටන් ගත්තට විභාගෙ නිසා කිසිම දෙයක් එකතු කරන්න බැරිවුණානේ. ඔන්න අද ඉඳලා නම් කොහොම හරි ලියනවා. මුලින්ම මම ගැන කියනවනම් මම ඉස්සර ගොඩක් පොත් කියවපු, ඒ වගේම නිතරම ලියපු කෙනෙක්. ඉස්කෝලෙ යන කාලෙ මම සාහිත්‍ය කටයුතු සඳහා ටිකක් විතර ප්‍රසිද්ධව හිටියා කියමුකෝ. හැබැයි මොනවා වුණාද මංදා කාලයත් එක්ක පොත් මගෙන් ඈත් වුණා. සිංහලෙන් බ්ලොග් ලියන කණ්ඩායමේ බ්ලොග් කියවනකොට මට ආයිමත් අළුත් පණක් එනවා. ඉතින් මමත් අද ඉඳන් ලියනවා. හැබැයි අර ඉස්සර වගේම ලියන්න ටිකක් කල් යයි. ඔයාලා මාව පිළිගනී කියලත් මාව ධෛර්යමත් කරයි කියලත් මම විශ්වාස කරනවා. හසිත සහෝදරයගේ සුභ පැතුමට බොහොම පින්. මගේ ලිවීම් වල ගුණදොස් ඕනෑම දෙයක් පෙන්නල දෙන්න. මට ඒවා හරිම වටිනවා.මම ඒවා සතුටින් භාරගන්නවා.

බ්ලොග් කරන්නට උදව් දුන්න හැමෝටම මගේ ප්‍රණාමය!

මේ බ්ලොග් එක නිල වශයෙන් විවෘත කරන්න කලින් මම කීප දෙනෙක්ට ස්තුති කරන්න ඕනේ. මුලින්ම මගේ ඕෂධ මල්ලිට. සිංහල ෆොන්ට් ටික හරියට ඉන්ස්ටෝල් වෙන්නෙ නැති වුනාම දුරස්ථව මගේ පරිගණකයට රිංඟලා ලොකු වැඩ ගොඩක් කරලා දුන්නෙ එයා තමයි.( කොහොමත් මගේ පරිගණකයත් අයිතිකාරයා වගේ තමයි. ලේසිම දේවල් තමයි අමාරු කරගන්නේ)

ඊළඟට මගේ ෆ්‍රෙන්තො සචිත්. එයා තමයි මේ යුනිකේත පරිවර්තකය හොයලා දුන්නේ.

ආයෙමත් මම කවදාවත් දැකලා නැති, නාඳුනන කසුන් නදීශන කියන බ්ලොග් ලේඛකයාට ස්තුති වෙන්න තමයි ටෙම්ප්ලේට් ටිකයි, සිංහල බ්ලොග් ගැනයි අවබෝධයක් ආවේ.

රශ්මිල මල්ලි තමයි මුලින්ම හොඳ නරක කියන්න එකතු වුනේ.

ඔයලා ඔක්කෝටම පිං සිද්ද වෙන්න මෙන්න මම බ්ලොග් කරන්නයි යන්නේ!

:)

ලකී ගේ වාසනාවන්තම දවස !

බ්ලොග්කරණයට ආවට පස්සේ අද තමයි ලකී ගේ වාසනාවන්තම දවස! බ්ලොග් කරන්න ආසාවෙන් හිටියට සිංහල බ්ලොග් එකක් හදාගන්න හැටි ගැන අවබෝධයක් ආවෙ අද තමයි. ඒ කසුන්ගෙ බ්ලොග් එකට (http://kasuntec.blogspot.com/) පින් සිද්ද වෙන්න. ඔබට බොහොම පින් කසුන්!

මට තටු ලැබුනා වගේ දැනෙනවා!